Macaron
Kan jij de verleiding weerstaan? De aanblik van de frambozenrode, de mintgroene of de blauwe, paarse, bruine…. Sinds kort heb ik ze écht ontdekt: de macarons!
Zet een schaaltje bij mij neer en …
Macaron, een raar koekje eigenlijk, grappig klein en met al die kleurtjes een lust voor het oog. En dan de verschillende smaken, ik ken maar weinig koekjes die zoveel variëteit in kleur en smaak hebben. In Nederland komen deze koekjes steeds meer in de belangstelling, in Frankrijk kende men ze al eeuwen, ja echt!
Vanwege het huwelijk van Anne de Joyeuse en Marguerite de Lorraine in 1581 werd er een nieuw speciaal soort gebak geïntroduceerd dat gemaakt werd van verpoederde amandel. Dit gebak werd ‘macarone’ genoemd. Waar de naam vandaan komt is niet helemaal duidelijk, zeer waarschijnlijk van het Italiaanse woord ‘macaroni’ of maccherone. Pas een paar eeuw later wordt de macaron een commercieel product en gemaakt zoals wij deze kennen: twee schuimkoekjes met een laagje crème ertussen, een idee van Pierre Desfontaines.
Pierre is een kleinzoon van Louis Ernest Ladurée die in 1862 een patisserie had aan de Rue Royale in Parijs. Louis was begonnen als ‘boulanger’, maar nadat zijn bakkerij door brand verloren is gegaan heeft hij zich toegelegd op het maken van gebakjes en andere lekkernijen. In deze tijd, we spreken over 1871, werden de cafés steeds luxueuzer en ook meerdere restaurants trokken de high society in de Franse hoofdstad aan. Parijs werd een plek voor plezier en uitgaan. Behalve de samenleving veranderden ook de vrouwen, ze wilden niet meer thuis zitten, maar nieuwe mensen ontmoeten in een andere omgeving.
Louis’ vrouw Jeanne, zag in deze periode een gouden kans: ze opende een Salon de Thé en serveerde warme dranken à la café de Paris met de heerlijkheden uit de patisserie; voor vrouwen een unieke plek: ze konden in alle vrijheid hier samenkomen. Uiteraard verkocht ze ook de macaron maar toentertijd was dat niet meer dan een rond koekje met een amandel. Sinds Pierre de macaron in zijn huidige vorm heeft ‘uitgevonden’ is het recept tot op heden niet meer gewijzigd.
De naam Ladurée bestaat nog steeds, het bedrijf is echter niet meer in handen van de oorspronkelijke familie. In 1993 is het Maison Ladurée opgekocht door de Holder Group en als snel werd er een vestiging geopend op de Avenue des Champs-Elysées. Francis Holder en David Holder, president van Ladurée, zochten naar een authentieke locatie aan de mooiste laan ter wereld, passend bij het imago van de voormalige theesalon aan de Rue Royale.
Ladurée blijft de naam hebben voor innovatie van snoep en gebak. Elk moment van creatie is een intense ervaring, vindt men. Daarom stelt het Maison, net als modeontwerpers, twee keer per jaar nieuwe desserts voor zoals bijvoorbeeld de Rose Religieuse, de Rose-Raspberry Saint Honoré, de Liquorice Millefeuille en de Blackcurrant-Violet Macaron. Behalve dat, maakte Ladurée ook gebak voor in diverse films en tv series (Marie Antoinette; Gossip Girl) en werkte Ladurée samen met modeontwerpers zoals Christian Louboutin. In 2011 werd er gebak van Ladurée geserveerd tijdens het huwelijk van Prins Albert van Monaco met Charlene Wittstock.
Tegenwoordig worden er wereldwijd 20.000 macarons per dag verkocht!
Waarom is dit koekje dan zo lekker? Vooral door de bijzonder textuur van een luchtig knapperig koekje met een zachte vulling en het assortiment van de diverse kleuren en smaken. Het is jammer dat de originele macarons van Ladurée zo prijzig zijn, het maken van dit ‘simpele’ koekje is erg arbeidsintensief.
Toch zelf proberen? Er zijn heel recepten op internet te vinden. Ik krijg al trek…jullie ook?
Domaine Pouzoult | Jeannine
